दास

तिम्रो कलम

यौटा बर्तमान

हार्नको लागी युद्ध हप्ताभरी थकानको उर्त्कष

ओ ! माओ जे दोङ तिम्रा कविताका हरफहरूमा

तिमीलाई तिम्रो घरखेत माग्दिन तिम्रो धनसम्पती पनि म माग्दिन

देश हल्लिरहेछ

आब्हान

कपिलवस्तु जलिरहादा.........

मेरो सानो कुराले पनि उसको मन सायद रुन्थ्यो होला । त्यसैको वहस्वरुप अनुहार अँधेरो हुन्थ्यो । उसको अर्थात् मुनाको ।

शान्ति दिदी कलि

आखिर म पनि त नेता हुँ !

दशैंको शुभकामना

केही वर्ष अगाडिको कुरा हो । म जागिरको सिलसिलामा बसेको यूएइलाई केही समयको लागि छाडेर विदामा आफ्नो संसार, आफ्नै गाउँघर गएको थिएँ । नेपालमा जनयुद्धले चरम सीमा नाघिसकेको थियो । त्यो बेला आफ्नै दाजुभाइहरु एकले अर्कालाई सिध्याउने जालहरु बुन्दै थिए । कति आमाको त कोख रित्तो बनिसकेको थियो । मैले पनि आफूलाई असुरक्षित ठानेँ । अगुल्टोले हानेको कुकुर विजुली चम्कँदा तर्सन्छ भने झैं मनमा डर लिएर भेटघाटको वातावरण बनाई मैले यात्रा तय गरेको थिएँ मायालुको देशमा । त्यही नितान्त व्यक्तिगत यात्राको ताजा स्मरणलाई आज कलमको सहायताले उजागर गर्दै छु ।

You all writer friends, please send us yours poem, songs n so n so We will upload yours all materials with high appriciation